Unsereiner Herz entrissen sie und gingen,
wie eine Kerze entfachten sie und gingen.
Komm gib dich einen Moment der Allgemeinheit
hin,
den die Auserwählten tranken reichlich und
gingen.
|
دل
ما بیدلان بردند و رفتند
مثال شعلہ افسردند و رفتند
بیا یک
لحظہ با عامان درآمیز
کہ خاصان بادہ ہا خوردند و رفتند
|
Vieles hat man über mich gesagt,
aus Scham hab ich darüber nur geschwiegen.
Du kennst die Hingabe manch großer Männer,
Denn Wert meiner Hingabe lass in Gold nun
wiegen.
|
سخن ہا رفت از بود و نبودم
من از خجلت لب خود کم گشودم
سجود زندہ مردان می شناسی
عیار کار من گیر از سجودم
|
|
 |
دل
من در گشاد چون و چند است
نگاہش از مہ و پروین بلند است
بدہ
ویرانہ ئے در دوزخ او را
کہ این کافر بسی خلوت پسند است
|
چہ شور است این کہ در آب و گل افتاد
ز یک دل عشق را صد مشکل افتاد
قرار یک نفس بر من حرام است
بمن رحمی کہ کارم با دل افتاد
|
Wer erschuf die Welt den außer Dir,
Wessen Antlitz zeigt sie außer Dir.
Du sagst mir sei vor dem Bösen auf der Hut,
Sag mir wer hat ihn erschaffen außer Dir.
|
جہان از خود برون
آوردۂ کیست؟
جمالش جلوہء بی پردۂ کیست؟
مرا گوئی کہ از شیطان
حذر کن
بگو با من کہ او پروردۂ کیست؟
|
